„W marcu 1966 r. agencja Reutera doniosła z Sajgonu, że na jednej ze swoich konferencji prasowych minister obrony Południowego Wietnamu poinformował dziennikarzy o ofercie, otrzymanej od pewnego majora z Afryki Południowej. Major ów — mówił minister — mieniący się w swoim liście „ekspertem wojen wyzwoleńczych i znanym w Europie wrogiem komunizmu" — jest Niemcem, nazywa się Siegfried Muller i pragnie werbować ochotników do projektowanego przez siebie Legionu Wietnamskiego...
Były oficer Wehrmachtu, obecnie w randze katangijskiego majora, „specjalista od wojny rewolucyjnej" — jak to on nazywa, a co właściwie należy czytać od zwalczania ludowych ruchów partyzanckich — nic tylko napisał książkę na ten temat, którą wydał we Francji i w NRF, lecz swoimi „rewolucyjnymi teoriami" wypełnia od czasu do czasu łamy organów prasowych NATO...
Po agresji izraelskiej na państwa arabskie nadesłał on 7. dalekiej Afryki Południowej do redakcji hamburskiego „Spiegla" list, w którym gromko woła „Biada Zachodowi, jeśli sądzi, że Izrael jest odrębnym celem Arabów. Biada temu, kto z powodu swojego antysemityzmu nie kalkuluje trzeźwo".
To ostatnie zdanie chyba najjaśniej określa postawę owego mordercy na zamówienie. Mordercy, który nader chętnie „zatrudni się" przy każdym ogniu wojennym. Byle to był ogień rozniecony dla zniszczenia komunistów. Albowiem, jego zdaniem, można być antysemitą, ale przede wszystkim trzeba być przeciw „czerwonym" Arabom; można być przeciw czarnym, ale jeszcze bardziej trzeba być przeciw czarnym komunistom; można być przeciw żółtym, lecz nade wszystko trzeba być przeciw żółtym komunistom. Być przeciw — w najbardziej bezwzględny i „skuteczny" sposób. A wszystko to — jakby owej przewrotności było jeszcze za mało — „w obronie Zachodu, w obronie cywilizowanej, kulturalnej i chrześcijańskiej Europy".“(14)